اكبر كتابدار، كارشناس ادبیات فارسی، در برنامه «كتاب فرهنگ» به بررسی «ایران در ادبیات» پرداخت و گفت: واژه «ایران» به معنای محبت، شرافت، شجاعت و نجابت است.
اكبر كتابدار، كارشناس ادبیات فارسی، در برنامه «كتاب فرهنگ» به بررسی «ایران در ادبیات» پرداخت و گفت: واژه «ایران» به معنای محبت، شرافت، شجاعت و نجابت است.
او افزود: واژه «ایران» در طول تاریخ بودهاست و حتی پیش از اوستایی با شكل «ایران» بودهاست و در زمان هخامنشیان نیز به شكل ایریا، ایرو، آریا و آریاییان می گفتندو در زمان ساسانیان به «ایران»، «ایرانشهر» می گفتند.
كتابدار همچنین با تاكیدبر اینكه نام «ایران» در ادبیات ما در كنار نامهای مقدسی چون حضرت محمد(ص) و علی(ع) بودهاست گفت: اتفاقا زمانهایی كه ایران مورد تاخت و تاز بوده، توجه به این واژه در ادبیات ما بیشتر بودهاست؛ آنچنانكه «فردوسی» در «شاهنامه» به واژه «ایران» پرداخته و چنین سروده است:
كه «ایران» بهشت است یا بوستان
همی بوی مشك آید از دوستان
و یا در جای دیگر میگوید:
چو «ایران» نباشد، تن من مباد
بدین بوم و بر زنده یك تن مباد
و حكیم نظامی نیز در وصف «ایران» چنین سروده است:
همه عالم تن است و «ایران» دل
نیست گوینده زین قیاس خجل
چونكه «ایران» دل زمین باشد
دل ز تن به بود، یقین باشد.
