تهیه‌كننده برنامه رادیویی «هزاره ادب پارسی» با استناد به شاهنامه فردوسی و جایگاه تاریخی راویان ادب، زنده‌یاد استاد بهروز رضوی را دانای كل و حكیم واقعی استودیو خواند و تأكید كرد كه عظمت كارنامه او و عمق اثرگذاری این برنامه فاخر، سال‌ها بعد درك خواهد شد.
محمدحسینی باغسنگانی، تهیه‌كننده برنامه «هزاره ادب پارسی»، در بخش پایانی این آیین با استناد به شاهنامه حكیم ابوالقاسم فردوسی گفت: حكیم توس در انجام شاهنامه می‌فرماید: از آن پس نمیرم كه من زنده‌ام / كه تخم سخن را پراكنده‌ام؛ پراكندن تخم سخن دقیقاً همان رسالت بنیادینی بود كه استاد بهروز رضوی همواره بر آن تأكید داشت و تمام عمر حرفه‌ای خود را صرف آن كرد.
وی با اشاره به ستایش فردوسی از یارانش افزود: حكیم ابوالقاسم فردوسی در بخش هفدهم شاهنامه از "علی دیلمی" و یارانی كه او را در سرایش این شاهكار همراهی كردند قدردانی می‌كند. باور من این است كه ما همكاران برنامه، در برابر استاد بهروز رضوی نقشی همانند علی دیلمی داشتیم؛ چرا كه حكیم و دانا و صاحب خرقه‌ی اصلی استودیو، خودِ استاد بهروز رضوی بود و همه ما به اشكال گوناگون تنها ستایشگر دانایی و هنر بی‌بدیلی بودیم كه از وجود ایشان می‌تراوید.
تهیه‌كننده «هزاره ادب پارسی» با اشاره به ناشناخته ماندن ابعاد كامل شخصیت این هنرمند فقید تصریح كرد:متأسفانه در زمان حیات، قدر استاد بهروز رضوی آن‌چنان كه شایسته بود شناخته نشد. ارزش كاری كه در برنامه هزاره ادب پارسی با صدای او انجام گرفت، شاید در هزار سال آینده شناخته و درك شود؛ درست همان‌طور كه استاد مظاهر مصفا روزگاری هشدار داد كه مبادا روزی برسد كه برای فهم سخن خودمان، محتاج تشریح مستشرقان باشیم.
